Mateńko moja droga kochana
weź mnie jak dawniej znów na kolana
I tak jak dawniej połóż na głowie
Swe spracowane dłonie obie
Musisz znów wiarę we mnie obudzić
Że życie ma treść i sens
By wierzyć w dobro
By wierzyć w ludzi
Ty to potrafisz, ja to wiem.
Mateńko moja droga kochana
weź mnie jak dawniej znów na kolana
I tak jak dawniej połóż na głowie
Swe spracowane dłonie obie
Musisz znów wiarę we mnie obudzić
Że życie ma treść i sens
By wierzyć w dobro
By wierzyć w ludzi
Ty to potrafisz, ja to wiem.